Coob Zeeman, die haar opleiding onder meer genoot aan de Rijksacademie te Amsterdam, put haar inspiratie als zeeschilder vooral uit eigen zeilervaringen. Zij maakt regelmatig tochten op de Friese meren, langs de Wadden, soms gaat zij ook de Noordzee op. Als de mogelijkheid zich voordoet schuwt ze zelfs de Oceaan niet, langs Madeirea en de Canarische eilanden. Haar indrukken legt ze daarbij vast in vlugge tekeningen omdat echt schilderen aan boord niet mogelijk is vanwege de scheepsbeweging en het soms ruige weer. Thuis in het atelier dienen de schetsjes als uitgangspunt voor veelal nieuwe composities.
Haar werken zijn geen natuurgetrouwe afbeeldingen met maritieme details. Integendeel, enkele schilderijen zijn zelfs in hun contouren met opzet ruw geschetst, zodat ze naar abstractie neigen. Dat komt ook door het standpunt. Zittend of liggend op het voordek van een zeegaand zeiljacht kijkt de toeschouwer als het ware met de kunstenares mee naar boven. Daar ziet hij grote stukken bollend zeildoek die het schip aan mast en schoten voorttrekken. Alles tegen de achtergrond van een beweeglijke, meest blauwe wolkenlucht die een andere richting heeft dan het deinende en rollende vaartuig.
De zeilen bestaan daarbij niet steeds uit één kleur. Ze zijn opgebouwd uit licht en schaduw en weerkaatsen ook kleurvlakken uit de omgeving. Verrassend is dat die vlakken vaak worden gebroken door stagen, schoten en masten (of suggesties daarvan), die dwars of schuin door het beeld lopen. Met deze haast expressionistische beeldmiddelen wordt een gevoel van spanning opgeroepen, wat versterkt wordt doordat nergens het geheel van schip en tuigage in beeld is gebracht. Een en ander heeft tot doel de fantasie te stimuleren: de fantasie van de misschien 'grote oversteek' die ieder ooit ergens heen wil maken.
Waar komt de liefde voor de zee vandaan?
"Eigenlijk is deze uit een soort frustratie ontstaan. Al op jonge leeftijd moest ik mijn angst voor water overwinnen. Net als ieder kind in Nederland kreeg ook ik op vijfjarige leeftijd zwemles. Maar, met de vorderingen op het gebied van de rugslag wilde het maar niet vlotten. Ik voel nu nóg de dunne kromme zwemhaak van de badmeester in mijn nek trekken, het leek wel of hij mijn hoofd van m'n romp wilde scheiden!
Daarnaast was de slingerende wijze van schoolslag maken voor het badpersoneel een groot raadsel. Waarom kon ik niet gewoon in een rechte lijn zwemmen? ... Tja, 's morgens vroeg, om 7 uur, werd ik bij het natuurzwembad gedropt voor extra zwemlessen in het "koeienbad". Daar zag ik, op het randje van het bassin ballancerend, grote karperkoppen boven water komen om naar lucht te happen! Dan dacht ik: "Coob, goed die plek in het water onthouden waar je die enge vis zag. Daar moet je straks omheenzwemmen!" Zo bleven er op het laatst niet veel plaatsen over om, zoals gevraagd, een rechte baan schoolslag te laten zien. Met zo'n dubbele afstand was ik vaak al uitgeput voordat ik de overkant bereikte. Uieindelijk heb ik na drie jaren zig-zagzwemmen m'n A-diploma gehaald... Overigens, ook met de angst voor vissen is het goed gekomen, ik onderhoud al jaren een aquarium.
Langzaam is mijn angst overgegaan in fascinatie. Ik bleef steeds kijken naar het water en de zee. Niet alleen vanwege z'n mysteries onderwater, maar ook omdat de beweging en de spiegelingen me boeiden. Ze leveren me tot op de dag van vandaag oneindig veel kleurige beelden op die ik in mijn schilderijen verwerk."
"Zoals uit bovenstaand verhaal blijkt haal ik
mijn inspiratie uit eigen ervaringen. Met name tijdens zeilzwerftochten op
de Friese meren, de Wadden en over de Noordzee doe ik veel indrukken op die
ik in m'n atelier gebruik voor mijn schilderijen. Tijdens de tochten op zee
en de oceaan liet de deining het niet altijd toe om rustig schetsen te
maken. Daar ben ik begonnen met de blik omhoog richten. Delen van masten,
lijnen, zeilvlakken, zee, kust, maar ook luchten vormen de ingrediënten van
nieuwe composities, die ik in mijn atelier maak. Mijn voorstellingen zijn
geen natuurgetrouwe weergaven met precieze en herkenbare maritieme details.
Als toeschouwer moet er nog iets te raden zijn. Ik varieer graag in
materiaalhantering. Diverse doorschijnende lagen over een felgekleurde
onderlaag komen voor naast direct expressief geschilderde kleurstreken."
Coob Zeeman maakt schetsen aan de kust van Alderney
Tegenwoordig richt Coob Zeeman zich ook op wat zij zelf noemt: de veelvormige oneindigheid van de ruimte. Nu eens trekt een bijzondere wolkenformatie haar aandacht, dan weer de veranderlijkheid van het niemandsland tussen eb en vloed...
Copyright © 2007 [Coob Zeeman]. Alle rechten voorbehouden.
Klik op de links in de witte balk bovenin beeld voor meer van deze website of ga direct naar nieuws!
